De vraag die (bijna) iedereen herkent: ben ik wel goed genoeg?

Na 26 jaar werken in mijn praktijk blijf ik mezelf soms dezelfde vraag stellen:
ben ik wel een goede begeleider? Een goede coach?

Wat ik wél weet:
Ik luister.
Ik neem de tijd.
Ik leg verbanden.
En mensen voelen zich gezien en gehoord.

Misschien is dat waar begeleiding echt begint.
Niet bij titels of modellen, maar bij aanwezigheid en aandacht.

MEI 2014

De boodschap die ik aan jullie mee wil geven, aan het “begin” van deze website….
Stel jezelf een prachtige dolfijn voor. Grijs, gestreept, gespikkeld, wat je maar wilt.
Deze dolfijn speelt heerlijk met de golven. Nu eens springt hij er bovenuit en dan weer surft –ie mee op de toppen van een grote golf. Je ziet de levensvreugde terug in schittering van zijn ogen, de glimlach om zijn mond en de gekke sprongen die hij maakt. Soms is hij samen met een vrouwtje en ook dat schenkt ‘m veel vreugde en genot. Zelden zie je hem tegen de golven in zwemmen, want dat kost ‘m veel te veel energie. Daarom laat –ie zich graag dragen door de golven van de zee.

Een dolfijn ziet wel waar hij terecht komt en als er een lekker visje voorbij komt, dan is het tijd om te eten. 
Hoe moeilijk maken we het onszelf door steeds maar tegen die stroom in te willen zwemmen, om telkens weer teruggeworpen te worden naar ons beginpunt. Of nog verder terug! Wijzelf maken ons leven vaak nodeloos ingewikkeld en zwaar. We creëren onze eigen stormen en metershoge golven, die we worstelend te boven proberen te komen. Waarom maken we het onszelf zo moeilijk?

Stel dan jezelf eens als die prachtige dolfijn voor. Wat zou het mooi zijn als je zó kunt leven. Spelen, liefhebben en je mee laten voeren waarheen de golven je brengen. Zo simpel kan het zijn. Laat je eigen tegenwind en hoge golven los en “GO WITH THE FLOW”!